وسوسه این است

سفر دو روزه با انجمن ارزیابی محیط زیست ایران به جنگل تحقیقاتی دانشگاه تهران فرصتی بود
برای رسیدن به آرزوی دیرین:اینکه بتوانم فرق بین نمدار و انجیلی ،ممرز و ملچ،راش و اوری را تشخیص بدهم.
جنگل شناس پیر، دکتر مصدق (که از مصدق های تفرشی و آشتیانی الاصل و در نتیجه ازاقوام مصدق بزرگ است)ازچگونگی شناسایی جوامع گیاهی و
در بازدید از جنگل سی سنگان دکتر مخدوم بادیدن خانواده هایی که در کمال آسایش وسط زباله ها چادر زده بودند
ازظرفیت بردباری ناسالمی مردممان گفتندو اینکه تعیین ظرفیت برد جنگل
Carrying Capacity
آن با این وضعیت فرهنگی مردمی که به هر شرایطی راضی هستند ناممکن است.
سی سنگان تبدیل به زباله دانی بزرگی شده که از بوی بد آن...
من اگر در این مملکت کاره ای بودم وضعیت اسفناک همین جنگل فقط ،این اولین پارک جنگلی ایران ، کافی بود تا رئیس فعلی سازمان جنگل هارا ازل و برای عبرت سایر مدیران نالایق بدهم
تافلک اش کنند پدر سوخته را!
دو گروه دانشجویان دکترای جنگل که برای کار تحقیقی تزشان(تیپولوژی درختان منطقه و
استخراج میزان کربن چوب آنها) در ارتفاعات خیرود مشغول کارند،از شانس خوب ما،برای خرید آذوقه و شستن لباس...بعد از 10روزکار در جنگل به خوابگاه دانشگاه آمده بودند،
هر روز ازساعت شش صبح تا وقتی که آفتاب هست مشغولندو شب را برای خواب و جمع بندی اطلاعات بدست آمده هر روزه در کلبه ای در ارتفاعات میگذرانند.
جنگل پر از" سپل"=(مگس های خونخوار سمجی) است که از روی شلوار هم نیش میزنند.
از مهارت قرق بان ها در برفروختن آتش در باران جنگل با یک تکه لاستیک می گفتند ودر حین کارشوکا،

کوچکترین گوزن ایران ،و خرس دیده بودند،.
پرسیدم برای کار نیروی داوطلب نمیخواهند؟!
به شدت استقبال کردند.
با وجود کارهای زیاد تابستان، فرصتیست که شاید تکرار نشود!
وسوسه این است